Bisiklet Çevirmek Nereyi Çalıştırır? Bir İlk Adımın Hikayesi
Kayseri’deki dar sokaklarda bisikletime binmeye karar verdiğimde, aslında ne kadar önemli bir anı yaşadığımı o kadar da net bir şekilde bilmiyordum. Bisiklet çevirmek nereyi çalıştırır diye düşünüp, kafamda birkaç kas grubu canlandırmaya çalıştım ama o anda işin fiziksel kısmı değil, duygusal tarafı ön plana çıkmıştı. Çünkü bu basit gibi görünen hareket, hayatımın dönüm noktalarından birine doğru attığım ilk adımdı.
O İlk Pedalı Çevirdiğim An
O gün, sabahın erken saatlerinde Kayseri’nin soğuk havası hala içinde bir taze sabah serinliği taşırken, bisikletimle yola çıkmaya karar verdim. Havanın biraz soğuk olması, içimdeki heyecanı daha da büyütüyordu. Genellikle evde oturup, hayatın ne kadar hızlı aktığını izlemek yerine bir şeyler yapmak istiyordum. “Bugün farklı olacak” diyerek, bisikletin pedallarına ilk basışımı yaptım.
Ve işte, bir pedalı çevirmek… O an, sadece bacaklarımı çalıştırmıyor, sanki tüm vücudumu canlandırıyordu. İçimdeki hüzünle birlikte, bacaklarımın güçlü bir şekilde dönmeye başlaması, bana güç verdi. Bir yandan pedallarken, içimdeki dağınık düşünceler de birer birer düzelmeye başlamıştı. Bisiklet çevirmek bacak kaslarını çalıştırırken, bir yandan da aklımı temizlemeye başlıyordu.
İçimdeki o rahatsızlık duygusu kayboldu, zihin boşalmaya başladı. O anda fark ettim: Bisiklet çevirmek sadece bacaklarımı değil, duygusal yüklerimi de çalıştırıyordu. Pedallamak, bir tür içsel dengeye ulaşmak gibiydi. O an, “Hayatın koşturmasıyla gerçekten nasıl başa çıkabilirim?” sorusunun cevabını ararken, aslında sorunun cevabının bacaklarımda gizli olduğunu fark ettim.
Güçlü Bacaklar, Zayıf Duygular
Bisikletimle hızlandıkça, Kayseri’nin soğuk sabahına karşı savaşan bir insan gibi hissediyordum. Bacaklarımın güçlü çalışması, adeta yorgunluklarımdan birer birer kurtulmamı sağlıyordu. Pedalları çevirdikçe, kaslarımın ne kadar kuvvetli olduğunu hissediyordum. Ama bir yandan da, o kasların acı veren direncine karşı bir tür teslimiyet duygusu vardı içimde.
Hangi kaslar çalışıyor, nerelerde zorlanıyorum, bunları düşünerek pedal çevirmek aslında hiç de eğlenceli değildi. Ama bacaklarımın çalıştığı her an, bir sonraki adım için daha güçlü hissetmeye başlıyordum. İçimdeki heyecan yerini bir tür huzura bırakmıştı. Gittikçe hızlanan pedallar, ruhumun temposunu da hızlandırıyordu. “Ne var ki, ben sadece bisiklet mi sürüyorum?” diye sordum kendime. Sonra fark ettim: Bu yolculuk, bir hedefe doğru gitmekten çok, bir anın içinde kaybolmaktı.
O an bir şey fark ettim: Bisikletin pedallarını çevirdikçe, sadece bacaklarım değil, ruhum da güçleniyordu. Vücudumla ilgili hissettiğim her acı, aslında içimdeki o birikmiş duyguları da boşaltıyordu.
O Anın Değeri: Bir Pedal, Bir Umut
Bir yokuşu tırmanırken, içimde bir umut belirdi. “Belki de hayatımda, daha güçlü hissedebilirim,” diye düşündüm. Bisiklet çevirmek, sadece kaslarımı değil, hayata karşı olan bakış açımı da dönüştürüyordu. O an, bir yokuşu tırmanırken bacaklarımın verdiği güç kadar, hayatın getirdiği zorluklara karşı duruşumun da önemli olduğunu fark ettim.
İçimdeki insan tarafım, zaman zaman çok yoruluyor. Sürekli bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum, beklentiler ve hayal kırıklıkları da zaman zaman üzerime çökmek istiyor. Ama o bisikletin pedallarını çevirdikçe, sanki her şeyin ne kadar basit olduğunu görmeye başladım. Bir şeyleri değiştirmek için bazen sadece ilk adımı atmak yeterli. Ve işte ben, o adımı atıyordum. Bacaklarımın her kasılmasında, kalbimde biraz daha yer açıyordum.
Bir süre sonra, o ilk hayal kırıklığı ve tembellik hissi tamamen kayboldu. Kayseri’nin sokakları, daha önce çok korktuğum o yokuşlar, birer birer geçilmesi gereken engeller gibi değil, sadece geçmem gereken yollar haline geldi. Pedallar dönüyor, ruhum da bu yolculukla birlikte dönüyordu. Bir pedalı çevirmek, bacaklarımı değil, içimdeki tüm dirençleri çalıştırıyordu.
Sonuç: Bisiklet Çevirmek, Kendini Bulmak
Bisiklet çevirmek nereyi çalıştırır? Bence, sadece kasları değil, duyguları da çalıştırır. Bacaklarımın ağrıması, beni fiziksel olarak zorlasada, içimdeki o boşluğu doldurmamı sağladı. Her pedal, hayal kırıklığımdan bir parça taşıdı. Hızlandıkça, içimdeki umut da arttı. Çünkü bir pedal çevirmek, sadece hareket etmek değil; kendini bulmak, her şeyin daha anlamlı olduğunu görmek demekti.
Kayseri’nin o soğuk sabahında, bisikletin pedallarını çevirmek, bana sadece fiziksel değil, duygusal bir güç de kazandırdı. Ve şimdi biliyorum ki, hayatın her zorlayıcı anında, biraz pedal çevirmek belki de en doğru cevap.